Herfstvakantie in 't Oost'n

Daar was ze dan! Na toch zo'n 10 maandjes wachten, is mijn moeder eindelijk bij me op bezoek geweest! Ik vond het natuurlijk super dat ze kwam, want daardoor heeft ze eindelijk een beeld in haar hoofd, van hoe zoonlief er hier bij zit. Ik probeer dat af en toe wel aan een ieder duidelijk te maken, middels een e-mail, door erover te vertellen, of soms eens wat foto's door te sturen, maar het gaat pas leven, als je er zelf bent geweest, het allemaal hebt meegemaakt, gezien, gehoord, geroken, gevoeld. De warmte, het zweten, het eten, het mandi-en (douchen), het verkeer, de mensen, de rijstvelden...


Een verse, jonge kokosnoot leegslurpen door een rietje! Het kan hier allemaal, dus je moet het ook allemaal gedaan hebben, voordat je weer teruggaat naar de beginnende winter, hahaha! Van apen die mooie hindoeïstische tempelcomplexen bevolken en de bezoekers de stuipen op het lijf jagen tot prachtige uitzichten over zee, 's ochtends vroeg met een smal bootje de zee op, op zoek naar dolfijnen. Of onderweg door de gids/chauffeur erop geattendeerd worden hoe kruidnagels groeien! Leuk hoor, even stoppen langs de kant van de weg, naar het huisje lopen waar de hopen net geoogste kruidnagels liggen en eens even horen hoe dat dan allemaal in z'n werk gaat. Mijn moeder had een stuk Friese nagelkaas voor me bij zich. Die nagels hebben dus waarschijnlijk flink wat kilometertjes op de teller. Hier in de regio van de bomen gekomen, in de zon liggen drogen, in de boot of met het schip naar Nederland, daar door de kaas gemengd, een jaar op een plank liggen oud worden (door zalige kaas omgeven... wat moet het een verrukkelijk leven zijn, als kruidnagel, in zulke zalige kaas te eindigen...!) en dan door een maffe vrouw in de koffer mee naar Indonesië! Da's nog erger dan "Hollandse" Parma ham...

Naast het maken van veel uitstapjes naar tempels, watervallen, warmwaterbronnen, en workshops hebben we ook nog een aantal enge beesten vastgehouden en hebben Widya en ik nog geparasaild. Kort maar krachtig. Het was een bijzondere en leuke vakantie. De eerste week was mijn moedertje bij me in mijn huisje in Bogor en de tweede week zijn we met Widya en haar moeder naar Bali geweest. We hadden een heerlijk hotelletje in het rustige plaatsje Sanur, aan de zuidoost kust van Bali. We zijn uiteraard dagelijks uit eten geweest en we hebben eindeloos veel souvenirkraampjes en stalletjes bezocht. Elke keer weer het afding-spelletje meespelen... soms werd je er moe van! En moederlief werd moe van de warmte! Nu is ze weer weg en nu is de regentijd weer aangebroken. Elke dag rond het eind van de middag een fikse onweersbui, waarbij alle straten blank spoelen.





